گر نيايي تا قيامت انتظارت مي کشم.
                                           منت عشق از نگاه پر شرابت مي کشم.
                                                                         ناز چندين ساله ي چشم خمارت مي کشم.
تا نفس باقيست

          اينجا انتظارت مي کشم.....

چه کار کنم خوب ؟؟؟

 دوسشون دارم !!!

گذشته

می دونم باور نداری که دلم خیلی غریبه

رنگ آسمون سیاهه چون دلم باهاش رفیقه

توی زندگی همیشه دل من قد یه دریاست

غم و غصه ها میسوزه وقتی که قلب من اینجاست

آسمون ابری و سرده وقتی که دلت می گیره

یه نگاه به زیر پات کن که دلم داره میمیره

کاش می شد وسعت قلبم به بزرگی خدا بود

کاش می شد اشکای سردت با دل من آشنا بود

قطره های سرد بارون روی گونه های خیست

به دلم دوباره افتاد که بیام دوباره پیشت

دوباره مثل قدیما منو تو دوتایی باهم

توی جاده های تاریک زیر بارون های نم نم

****************

باز باران بی ترانه
باز باران با تمام بی کسی های شبانه
می خورد بر مرد تنها
می چکد بر فرش خانه
باز می آید صدای چک چک غم
باز ماتم
من به پشت شیشه تنهایی افتاده
نمی دانم ، نمی فهمم
کجای قطره های بی کسی زیباست

نمی فهمم چرا مردم نمی فهمند
که آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می لرزد
کجای ذلتش زیباست
نمی فهمم

کجای اشک یک بابا
که سقفی از گِل و آهن به زور چکمه باران
به روی همسرو پروانه های مرده اش آرام باریده
کجایش بوی عشق و عاشقی دارد
نمی دانم

نمی دانم چرا مردم نمی دانند
که باران عشق تنها نیست
صدای ممتدش در امتداد رنج این دلهاست
کجای مرگ ما زیباست
نمی فهمم

یاد آرم روز باران را
یاد آرم مادرم در کنج باران مرد
کودکی ده ساله بودم
می دویدم زیر باران ، از برای نان

مادرم افتاد
مادرم در کوچه های پست شهر آرام جان می داد
فقط من بودم و باران و گِل های خیابان بود
نمی دانم
کجای این لجـن زیباست

بشنو از من کودک من
پیش چشم مرد فردا
که باران هست زیبا از برای مردم زیبای بالا دست
و آن باران که عشق دارد فقط جاریست برای عاشقان مست

و باران من و تو درد و غم دارد
خدا هم خوب می داند
که این عدل زمینی ، عدل کم دارد

بر خاک بخواب نازنين تختي نيست

آواره شدن حکايت سختي نيست

از پاکي اشکهاي خود فهميدم

لبخند هميشه راز خوشبختي نيست

...!